5 Λόγοι για τους Οποίους Ένας Ναρκισσιστής Δεν Μπορεί να Συνδεθεί Στενά Μαζί Σας

5 Λόγοι για τους Οποίους Ένας Ναρκισσιστής Δεν Μπορεί να Συνδεθεί Στενά Μαζί Σας

  Ο Ναρκισσισμός, ή η Ναρκισσιστική Διαταραχή Προσωπικότητας (NPD), ορίζεται ως μία ισχυρή αίσθηση «μεγαλοπρέπειας, μία έλλειψη ενσυναίσθησης για τους άλλους ανθρώπους και την ανάγκη θαυμασμού». Οι άνθρωποι με διάγνωση NPD συχνά ορίζονται ως αλαζόνες, απαιτητικοί, χειριστικοί και εγωκεντρικοί.

  Οι ναρκισσιστές έχουν την ανάγκη να αισθάνονται ένα συγκεκριμένο επίπεδο ισχύος ή ανωτερότητας έναντι των άλλων ανθρώπων. Σε ό,τι αφορά τον όρο «κοινωνικός κύκλος», οι ναρκισσιστές συναγελάζονται μόνο με ανθρώπους τους οποίους θεωρούν προικισμένους ή μοναδικούς.

  Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι ναρκισσιστές εκπέμπουν μία αύρα ακραίας αυτοπεποίθησης – ένα χαρακτηριστικό που στην ουσία προσελκύει ορισμένα άτομα κοντά τους· ωστόσο, αυτή η προβολή είναι συχνά ψευδαισθητική. Στην ουσία είναι εξαίρετα ευαίσθητοι άνθρωποι. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, αυτή η ευαισθησία, η ευπάθεια, θα ήταν πηγή συμπαθείας. Πολλοί θα έμπαιναν στη διαδικασία να βοηθήσουν αυτά τα άτομα.

  Ωστόσο, κάθε σχέση που δημιουργείται με έναν ναρκισσιστή δεν είναι μια φυσιολογική κατάσταση. Οι ναρκισσιστές θα εκμεταλλευτούν την κάθε πράξη, του κάθε ατόμου που είναι κοντά τους. Ακόμη χειρότερα, θα θεωρήσουν την καλοσύνη ενός ατόμου ως ένδειξη αδυναμίας – όπως ένας μεγάλος λευκός καρχαρίας που ανιχνεύει τη μυρωδιά αίματος στο νερό.
Καλωσορίσατε στον κόσμο του ναρκισσιστή!

Ναρκισσιστές και Σχέσεις.

Είναι περιττό να αναφέρουμε ότι ένας πραγματικός ναρκισσιστής δεν μπορεί να έχει – και στην ουσία δεν χρειάζεται – μια στενή προσωπική σχέση.
Οι λόγοι είναι οι ακόλουθοι:

1. Δεν εμπιστεύονται τους άλλους

  Σε μία στενή προσωπική σχέση, και οι δύο σύντροφοι καθίστανται ευάλωτοι και η ευπάθεια αυτή απαιτεί εμπιστοσύνη. Οπότε, πώς θα μπορούσε κάποιος με NPD να εμπιστευτεί κάποιον; Αδύνατον!
Οι ναρκισσιστές, αν και συναισθηματικά ασταθείς, ενδεχομένως να είναι τόσο οξυδερκείς όσο και οι σύντροφοί τους. Ως οξυδερκείς, λογικά κατανοούν τη σχέση μεταξύ εμπιστοσύνης και ευπάθειας, ευαλωτότητας. Ως εκ τούτου, δεν δεσμεύονται σε μία ουσιαστική σχέση.

  Ωστόσο, θα δημιουργήσουν μία μονομερή «σχέση», η οποία θα μπορούσε να αξιοποιηθεί. Η αδυναμία, η ευπάθεια και η εμπιστοσύνη δεν είναι στοιχεία που ο εγκέφαλος ενός ναρκισσιστή μπορεί να αναγνωρίσει.

2. Αναζητούν πάντοτε τρόπους διαφυγής.

  Ας επιστρέψουμε στο θέμα της μεγαλοπρέπειας/μη ευπάθειας. Για να τροφοδοτήσουν την ακόρεστη πείνα για κυριαρχία, οι ναρκισσιστές θα θυματοποιήσουν τον σύντροφό τους. Χωρίς καν να το σκεφτούν δεύτερη φορά!

  Αυτό είναι αναμφισβήτητα το πιο αποκαρδιωτικό στοιχείο όταν κάποιος σχετίζεται με έναν ναρκισσιστή. Δίνουν μόνο για να πάρουν – συμπεριλαμβανομένης της στοργής, της αγάπης, της τρυφερότητας και της αφοσίωσης. Τίποτα δεν είναι πραγματικό.

  Σε τελική ανάλυση: όταν εμφανίζεται ο έρωτας, δεν υπάρχει ποτέ μία δικαιολογία «ερωτεύομαι απλώς για τον έρωτα». Υπάρχει σκοπιμότητα, επιθυμούν κάτι – όχι κάποιον.

3. Είναι επιρρεπείς σε καταχρηστική συμπεριφορά.

  Σύμφωνα με τα ευρήματα μίας έρευνας του Πανεπιστημίου του Kent, «η οργή, η εχθρικότατα και η άμεση εκρηκτικότητα που συνοδεύουν τον ναρκισσισμό ενός άνδρα τείνει να κατευθυνθεί προς τη γυναίκα», προσθέτοντας ότι «οι Άνδρες Ναρκισσιστές έχουν περισσότερες πιθανότητες να ασκήσουν ενδοοικογενειακή βία λόγω του εγωκεντρισμού τους και της έλλειψης ενσυναίσθησης…»

  Ενώ επίκεντρο αυτής της συγκεκριμένης μελέτης είναι η κακοποίηση που προκαλείται από έναν ναρκισσιστή, οι γυναίκες προβαίνουν επίσης σε ενδοοικογενειακή βία, ωστόσο σε μικρότερο ποσοστό (25 τοις εκατό και 14 τοις εκατό, αντιστοίχως.)

  Είναι σημαντικό να θυμάται κανείς ότι οι περισσότεροι άνδρες (και γυναίκες) που κακοποιούν τους συντρόφους τους δεν είναι ναρκισσιστές. Παρά το γεγονός αυτό, τα ποσοστά κακοποίησης – σωματικής, ψυχολογικής και λεκτικής – είναι υψηλότερα σε μία σχέση με έναν ναρκισσιστή.

4. Δεν υπάρχει “εμείς”

Η Peg Streep δίνει απαντήσεις στο περιοδικόin Psychology Today, σχετικά με την ερώτηση «Μπορεί ένας ναρκισσιστής να αποκτήσει μεγαλύτερο βαθμό ενσυναίσθησης;»

Όσο κι αν μας προκαλεί έκπληξη, η Streep δεν δίνει μία καταφατική απάντηση: «Η έλλειψη ενσυναίθησης που διακατέχει έναν ναρκισσιστή είναι το κλειδί στην κατανόηση του λόγου, για τον οποίο δεσμευόμαστε με έναν ναρκισσιστή, υπάρχει μία πραγματική αίσθηση όπου το άτομο αυτό δεν ζει «μαζί» μας ποτέ. Χωρίς ενσυναίσθηση, ένα πρόσωπο παραμένει grosso modo εγκλωβισμένο, δεν συγκινείται από τα συναισθήματα ή την κατάσταση του άλλου -ακόμη και των υποθετικά οικείων προσώπων – ούτε στο γνωστικό, ούτε στο συναισθηματικό επίπεδο» (Δική μου έμφαση).

Η ενσυναίσθηση είναι μια προϋπόθεση (όπως η ευπάθεια και η εμπιστοσύνη) σε μία υγιή σχέση. Τα περισσότερα πειράματα που έχουν μελετήσει τους συσχετισμούς ναρκισσισμού/σχέσεων έχουν εντοπίσει ότι οι ναρκισσιστές είναι ανίκανοι να συνάψουν σχέσεις.

5. Είναι (πιθανόν) αδύνατο.

Στο έργο Όνειρο Θερινής Νυκτός, ο Shakespeare γράφει «ο δρόμος της αληθινής αγάπης ποτέ δεν ήταν ομαλός».

  Σύμφωνα με την αντίληψη ενός ναρκισσιστή, η σχέση δεν θα ενέχει ποτέ αληθινή αγάπη και δεν θα είναι ποτέ ομαλή η πορεία της. Κάθε εκδήλωση τρυφερότητας είναι ένα μέσο για έναν σκοπό, ένα τέλος – και το τέλος καθορίζεται πάντα από τον ναρκισσιστή.

  Ενδεχομένως κάποιος να πιστεύει ότι βρίσκεται «στον σωστό δρόμο» της πραγματικής αγάπης ανεξάρτητα από τις προφανείς και άθλιες εκδηλώσεις χειρισμού, δυσπιστίας, κακοποίησης και υπερκυριαρχίας του ναρκισσιστή.

Εν κατακλείδι

  Ο εν λόγω αρθρογράφος αισθάνεται υποχρεωμένος να αναφέρει κάποια στοιχεία παραπάνω, κυρίως λόγω σεβασμού σε αυτούς που πάσχουν από αυτή την ψυχική ασθένεια.
Ήθελα να δώσω έμφαση στο γεγονός ότι ο υποκείμενος λόγος αυτού του άρθρου είναι να ενημερώσει τον κόσμο (για οποιονδήποτε λόγο θεωρούν ότι τους αγγίζει) σχετικά με την δυστυχία που προκαλεί η σχέση με έναν ναρκισσιστή. Κάτι που γίνεται ισχυρά αισθητό από ανθρώπους που αγαπούν, ή αγάπησαν έναν τέτοιο άνθρωπο.

  Λόγω σεβασμού στην ανθρωπότητα και την επιστήμη βάζουμε σε παρένθεση τη λέξη πιθανόν στην ενότητα #5. Οι περισσότεροι ψυχολόγοι, ψυχίατροι και άλλοι ειδικοί ψυχικών νόσων παραδέχονται τις αβεβαιότητες που περιβάλλουν τη ναρκισσιστική νοοτροπία. Ως εκ τούτου, εκλείπει η θεραπευτική αγωγή για αυτή την νόσο.

Η ψυχική νόσος δεν είναι κάτι για το οποίο ευθύνεται ο πάσχων. Αναγνωρίζοντας τη νόσο και αναζητώντας βοήθεια είναι ωστόσο ευθύνη του πάσχοντα. Αυτή η θεμελιώδης αλήθεια είναι μέρος αυτού που καθιστά τον ναρκισσισμό απίστευτα αινιγματικό και προβληματικό. Το άγχος, η κατάθλιψη, η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και άλλα ψυχικά νοσήματα, εάν δεν είναι ιάσιμα, τίθενται τουλάχιστον υπό έλεγχο. Οι ναρκισσιστές δεν έχουν τέτοιες (απτές) επιλογές. (ανεξάρτητα της βούλησης ή της απροθυμίας τους να αναζητήσουν βοήθεια. Οι περισσότεροι ερευνητές τείνουν προς το τελευταίο).

Οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από ό,τι έχουν κάνει, πώς έχουν ζήσει, ή τι σκέφτονται, είναι πάντοτε άνθρωποι. Είναι λάθος λοιπόν να συμπεριφερόμαστε σε κάποιον άνθρωπο λες και είναι άνθρωπος ενός κατώτερου Θεού.

Μετάφραση – Απόδοση, Λ.Τ.

share24.gr / Spirit Alive

Για περισσότερα νέα σχετικά με Ψυχολογία & Αυτοβελτίωση κάντε like στην σελίδα στο facebook —> Spirit Alive – Ψυχολογία & Αυτοβελτίωση

Κάθε αναδημοσίευση ολική η μερική σε άλλο ιστότοπο θα πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά με αναφορά πηγής στο site μας και σύνδεσμο (link) στο άρθρο, καθώς και στη σελίδα Spirit Alive στο facebook επίσης με ενεργό σύνδεσμο. Σε κάθε άλλη περίπτωση η αναδημοσίευση απαγορεύεται. Κάθε αναδημοσίευση σε έντυπο μέσο απαγορεύεται.

Δείτε Επίσης

Ό,τι μας ενοχλεί τους άλλους είναι απλώς μια προβολή αυτών που βρίσκουμε άσχημα πάνω μας

Ό,τι μας ενοχλεί στους άλλους είναι απλώς μια προβολή αυτών που βρίσκουμε άσχημα πάνω μας

Μερικές φορές, αυτό που μας λείπει είναι αυτό που μας στερεί την ικανότητα να κρίνουμε …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *